Sirenler, uyarı amaçlı gemilerde, fabrikalarda, afet anlarında, savaş zamanında, otomobil vb. araçlarda, bisikletlerde vs. kullanılabilen yüksek güçte pes ya da tiz ses çıkarabilen bir alettir ve genellikle uyarı amaçlı kullanılmaktadır. İlk siren 18. YY’da İskoç doğabilimci olan John Robinson tarafından bulunmuştur. Robinson’un bulduğu alete benzer bir akustik araç geliştiren Fransız mühendis Charles Cagniard de La Tour ise bu alete 1819 yılında Siren adını vermiştir. İki çeşit siren bulunmaktadır: Pnömatik ve Elektronik.

 

Pnömatik yani hava basıncıyla çalışan sirenler, bir çemberin üzerine düzenli olarak dağıtılan bir dizi delik taşımakta olan döner bir disk ve bu delik dizisinin karşısında bulunan ve içinden hava gönderilen ince bir borudan oluşmaktadır. Siren çalışırken disk döner ve giren hava hüzmesi dönemsel olarak kesilir böylece siren müzik gibi bir ses yayımlar. Diski döndürmek için genellikle basınçlı hava kullanılmaktadır. Basınçlı hava kullanımı sayesinde siren bir türbin gibi çalışabilmektedir. 1819’da yapılan Charles Cagniard de La Tour sireni de bu tür bir sirendir ve su altında da ses üretebilmektedir. Elektronik sirenler ise günümüzde ambulan, itfaiye gibi araçlarda kullanılmaktadır. Elektronik sirenlerde sesler elektronik olarak üretilerek hoparlörlere verilmektedir.